Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/5512 K.2017/505

Sanık . müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 13.04.2015 tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını istediği anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, sanıklar ,.,. vekillerinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Oluşa, tüm dosya kapsamına ve anlatımlara göre, olay günü kız arkadaşıyla yolda yürüyen öleni sanıklardan . kaldığı eve çağırıp ölen ve tanık . arasındaki ilişkiden duyduğu rahatsızlık nedeniyle hesap sorduğu ve darp ettiği, evde bulunan sanıklar .,.,. de ölen ile sanık . bulundukları odaya

girdikleri ve ölen . darp ettikleri, yalvarmasına rağmen ölenin odadan çıkmasına da izin vermedikleri ve sanıkların eylemleri sonucu . hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı ve daha sonrasında da bu yaralanmaya bağlı gelişen beyin kanaması neticesinde öldüğü anlaşılan olayda,

Sanıklar .,.,. kasten yaralama sonucu ölüme neden olma eylemine ortak suç işleme kararına bağlı olarak, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle katıldıkları anlaşılmakla, TCK'nun 37/1. maddesi uyarınca sorumlu tutulması yerine aynı Kanunun 39. maddesine göre cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini,