Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/5525 K.2017/1833

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62, 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, 500.TL adli para cezası, CMK'nun 231/5. Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup, itiraz edilmeden 14.07.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla; temyiz kabiliyeti bulunmayan hükmün inceleme dışı bırakılmasına karar verilmiştir.

Mağdur ...’ın, 22.05.2015 tarihli celsede sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olması ve katılan sıfatının son bulması karşısında; katılan sıfatı ile temyiz yetkisi bulunmadığından 20.06.2015 tarihli temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ...’ın, cezaevinden göndermiş olduğu 06.04.2017 tarihli dilekçe ile duruşmalı inceleme talebinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında; temyiz dilekçelerinin kapsamı ve temyiz edenlerin sıfatlarına göre; sanık ... hakkında; mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik olarak; sanık müdafiinin temyiz itirazıyla sınırlı olarak duruşmasız yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında; mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; usule, sübuta, suç vasfına, yetersiz gerekçeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur ... ve sanık ... arasında önceye dayalı borç ilişkisi bulunduğu, ödenmeyen borç iddiası nedeniyle tartışmaya başladıkları sırada sanığın, iş yerinin penceresinden atlayıp kaçmak isteyen mağdura ateş ederek sol scapula bölgesinden mevcut adli tıp raporuna göre hemotoraks, T8 parçalı kırığı ve spinal kort hasarına neden olan ve kişinin yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı ancak, sanığın eyleminden pişmanlık duyarak yaralanan mağduru kendi aracıyla hastaneye götürüp tedavi olmasını sağladığı olayda;

a) Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, sanık icra hareketlerini tamamlayıp neticenin meydana gelmesini önlediğinden, 5237 sayılı TCK'nun 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmü göz önünde tutularak ve aynı Yasanın 61. maddesi maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, kasta dayalı kusurun ağırlığı hususları dikkate alınarak, temel ceza üst sınıra yakın belirlenerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,