KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/5553 E., 2018/419 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrikin varlığı ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının bozma nedenleri dışındaki temyiz itirazları ile sanık müdafiinin yasal savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay öncesinde sanığın mağdur ve arkadaşlarına yönelik küfür ettiğinden bahisle aralarında husumet bulunduğu, olay günü mağdurun yanında haklarında düşme kararı verilen diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte iken sanık ile karşılaştıkları bu sırada mağdurun sanığın yanına giderek "sen bize nasıl küfür edersin anasını avradını sinkaf ettiğim.." diyerek küfür ettiği, sonra ... ve ... ile birlikte sanığa saldırarak onu darp etmeye başladığı, bu saldırı nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanan sanığın yanında taşıdığı bıçak ile mağduru boynundan ve göğsünden her birinden hayati tehlike geçirecek biçimde yaraladığı olayda;
1-) Mağdurdan kaynaklanan haksız tahrik oluşturan eylem ve sözlerin niteliği ve ulaştığı boyut nazara alındığında asgari orana yakın indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden yazılı şekilde çok daha vahim olaylarda tatbiki mümkün olan 3/4 oranında indirim tatbikiyle eksik ceza tayini,
2-) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/5553, K. 2018/419, 7 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama