Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/5566 K.2018/1866

...'e karşı eylemi nedeniyle TCK'nun 82/1-j, 35, 62 maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası,

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62/1, 50/1, 52/2. maddeleri uyarınca 6000 TL ve 375 TL adli para cezası,

Sanık ... hakkında;

...'e karşı eylemi nedeniyle TCK'nun 82/1-j, 35, 62. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası,

Ruhsatsız tabanca taşımak suçundan CMK'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraat,

Sanık ... hakkında;

...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs eylemi nedeniyleTCK'nun 25/1, CMK'nun 223/1-d maddesi uyarınca beraat,

...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan CMK'nun 223/1-e maddesi uyarınca beraat,

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62/1, 50/1, 52/2. maddeleri uyarınca 6000 TL ve 375 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... yönünden kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik bir temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla, verilen beraat kararını temyizde sanığın hukuki menfaati olmadığından, müdafiinin bu sanık yönünden temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Temyiz dilekçelerinin kapsamı ve temyiz edenlerin sıfatlarına göre; sanıklar Himmet ve Yılmaz hakkında mağdur sanık ...’ye yönelik kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafii tarafından, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan beraat hükmünün Cumhuriyet savcısı tarafından ve mağdur sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık ... müdafii tarafından temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Himmet ve Yılmaz hakkında mağdur sanık ...’ye yönelik eylemleri ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun sübutu kabul, sanıklar Himmet ve Yılmaz hakkında mağdur sanık ...’ye yönelik eylemleri hariç olmak üzere oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş ve reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve Himmet müdafiinin; meşru savunmaya, sanık ...’nin; sübuta, Cumhuriyet savcısının; sair nedenlere ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

Sanıklar Himmet ve Yılmaz hakkında mağdur sanık ...’ye yönelik kan gütme saikiyle öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Himmet ve Yılmaz hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa, dosya içeriğine ve UYAP kayıtlarına göre; mağdur sanık ...'in sanıklardan ...'ın iki oğlunu öldürdüğü ve Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesi 1993/177 esas, 2001/114 kararı ile 765 sayılı Yasanın 448, 51/1, 59/, 31, 33, 40. maddelerine göre mahkum olup, hükmün sanık ... ve katılan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.12.2001 gün ve 2001/4067-4682 sayılı ilamıyla onanmasına karar verildiği,

sanıklar Himmet ve Yılmaz'ın da, 26.01.2006 tarihinde Kocaeli ili Yenidoğan Mah. D100 Karayolu üzerinde karşılaştıkları ve 09.03.1993 tarihinde maktuller Mehmet ve Metin'in öldürülmelerinden sorumlu tuttukları Mehmet Veysi'yi çapraz ateş açmak suretiyle yaşamını tehlikeye düşürecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde ve kaburga açık kırığının hayat fonksiyonları orta (ikinci derecede) etkileyecek şekilde yaraladıkları olayda;

1)Önceki davada mağdur sanık ...'nin olayın sanığı olduğu anlaşılmakla, Yargıtay'ın yerleşmiş ve süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, "öldürenin öldürülmesi" hallerinde kan gütme saikinin geçerli olamayacağı dikkate alınmaksızın, 09.03.1993 tarihinde yaşanan ve mağdur ...'nin de sanık olarak içinde yer aldığı olayın meydana getirdiği hiddetin etkisi ile tahrik altında suç işleyen sanıklar hakkında haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde TCK.nun 82/1-j, 35 maddelerinde düzenlenen kan gütme saiki ile öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

2)Sanık ...'ın 28.08.2012 tarihli celsedeki savunmasında; bulundurma ruhsatlı tabancasını aracında taşıdığını ve bu tabancayı olayda kardeşi olan Himmet'in kullandığını ikrar etmesine rağmen, sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyet kararı verilmesi yerine iddianame içeriği ile uyumsuz ve yerinde olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

4)Suç tarihinde sanık ...'in kardeşi olan diğer sanık ...'a ait olup aracında bulunan bulundurma ruhsatlı tabancasını alarak mağdur sanık ...'ye ateş etmek suretiyle yaralanmasına neden olduğu olayda, taşıma ve bulundurma kastı olmayan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanıklar Himmet ve Yılmaz'ın mağdur ...'yi ateşli silahlarla çapraz ateşe alarak; sağ ön aksiller bölgede, sağ kol iç yüzde multıpıl saçma yaralarına, göğüs solda 4. kaburgayı parçalayıp kaburga açık kırığı nedeniyle 2.(orta) derecede kemik kırığına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıkları anlaşılan olayda; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 13 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini ile,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafileri ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 18/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

18/04/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı .. huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 19/04/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.