Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/573 K.2017/3815

2-) Sanık ... hakkında; Mala zarar verme suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme, Öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 37, 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası, 3-) Sanık ... hakkında; Mala zarar verme ve hakaret suçlarından şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme, Tehdit suçu yönünden beraat, Öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 37, 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası, 4-) Sanık ... hakkında; Mala zarar verme suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme, Öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nun 37, 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarından kurulan düşme kararları ile sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünü temyizde hukuki yarar bulunmaması nedeniyle sanıklar müdafilerinin gerekçeye yönelik olmayan temyiz istemlerinin bu suçlar yönünden CMUK'un 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

2)Sanıklar ..., ..., ... hakkında mağdur ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde: Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ...'in mağdur ...'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanıklar ... ve ... müdafilerinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Tüm dosya kapsamına göre sanıklar Burhan ve Gökhan ile mağdur ... arasında küçük bir husumetin bulunduğu, sanıklar Burhan ile Gökhan'ın olay tarihinde adam toplayarak mağduru dövmeye karar verdikleri, mağduru takip eden sanıkların mağdurun aracıyla kırmızı ışıkta durmasını fırsat bilerek sanıklar Burhan, Gökhan ve ...'in grupla fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek mağdura yönelik müessir fiilde bulundukları ve mağdurun toplamda üç adet kesici-delici alet yaralanmasına maruz kaldığı,

bunlardan ikisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu ancak sol toraks meme üzerinde toraksa nafiz yaralanmanın hayati tehlike oluşturduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar ile mağdur arasında dosyaya yansıyan öldürmeyi gerektirecek nitelikte büyük bir husumetin bulunmaması,

engel bir durum ile karşılaşmayan, grupla hareket eden ve ellerinde bıçak bulunan sanıkların mağdurun ölmesi şeklindeki kesin neticeyi alana kadar eylemlerine devam etmeyip olay yerinden ayrılmaları, mağdurda hayati tehlike arz eden yaralanmanın bir adet olması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eylemleriyle dış dünyaya yansıyan kasıtlarının öldürme değil kasten yaralama olduğu anlaşıldığından sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak üst sınıra yakın olacak biçimde hüküm kurulması gerekirken delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,