Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/5782 K.2017/2160

Kardeşi Fedli’yi kasten öldürmek suçundan tutuklu sanık ...’nin yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ilişkin Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.01.2015 gün ve 2014/40 esas, 2015/3 karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş, sanık tahliyesini de talep etmiş olduğundan hükmolunan ceza miktarı itibariyle resen temyize tabi dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Oluş ve hükmün gerekçesindeki kabule göre maktulün cezaevinden çıktıktan sonra sanığın işletmekte olduğu bara geldiği ve burada kaldığı sürekli alkol alarak bar çalışanlarına sarkıntılığa varacak derecede rahatsızlık verdiği sanığı telefonlu arayarak “dürzü dümbük içkim bitti gel içki ver” diyerek ona tehdit ve hakaretlerde bulunduğu sanığın evinden işletmekte olduğu bara gelerek maktule içki vermek zorunda kaldığı öncesinde de aile ilişkilerinin kötü olduğu annesine küfürler edip kötü davrandığı sanığın hayvanlarını satıp parasını yediği tüm bunlara içerleyen sanığın olayların yaşandığı gecenin sabahında av tüfeği ile bara gelerek bar

çalışanı tanık Cuma’dan uyumakta olan maktulü uyandırmasını ve dışarı çıkmasını istediği maktul balkona çıkınca dışarıdan otomatik av tüfeği ile eteş ederek onun ölümüne sebebiyet verdiği olayda haksız tahrik nedeniyle ağırlaştırılmış müebbet hapis için 18 yıldan 24 yıla hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında üst sınırdan ceza tayini

yerine kardeş olan sanık ve maktul arasında daha vahim ve ciddi olaylarda uygulama imkanı bulabilecek şekilde asgari hadden 18 yıl hapis cezası verilerek eksik ecza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin kardeşi maktul ...’yi kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiin olayda meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle.

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,