Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/5839 K.2018/2092

TCK'nun 37/1, 81, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 25'er yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; kasten öldürme suçundan yargılanan ve akraba olan sanık ...'ın firari olduğu yakalama kararı üzerinde alınan savunmasında suçlamaları reddettiği, sanık ...'nin ise kolluk ve soruşturma aşamasında eylemi ikrar etmesine rağmen mahkemede suçlamaları reddederek suçu üstlenmesi için kendisine baskı yapıldığını beyan etmesi karşısında.

Niyazi ve Süleyman arasında bu şekilde menfaat çatışmasının oluştuğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafiler tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeyen ve irtibatlı olması nedeniyle tüm sanıklar hakkındaki hükümlerin, öncelikle bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 08.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

08/05/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Musa Taşkın'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukatlar ... ve ...'ın yokluklarında 10/05/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.