KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/6005 E., 2018/332 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 62/1, 53/1-2-3, 63/1 ve 54. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası.
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdiri indirim nedeninin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme ve eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, suç vasfına, haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Sanık ve mağdur katılanın öğrenci oldukları ve aynı yurtta kaldıkları, olaydan önceki günlerde, mağdur katılanın, yatakhanede yat saatinde ve çalışma odasında cep telefonundan sesli şekilde film izlediğinden bahisle taraflar arasında tartışma ve kavga yaşandığı, olay günü çalışma odasına giren katılana sanığın “Sen buradan git” diyerek sataştığı ve ardından mağdur katılanın üzerine yürüyerek ona vurduğu, katılanın karşılık vermesiyle kavgaya tutuştukları, tanıkların araya girerek mağdur katılanı mescide götürdükleri, kısa bir süre sonra sanığın elinde bıçakla mescide girerek,
katılanın üzerine yürüdüğü ve katılanı sol karın boşluğu, sol meme altı ve kalça kısmından bıçakladığı, tanıkların araya girerek eylemine devam etmek isteyen sanığa engel oldukları olayda, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetildiğinde alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde alt sınıra yakın biçimde 10 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/6005, K. 2018/332, 6 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama