Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/6064 K.2018/356

- 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan CMK'nun 223/2-e. maddesi uyarınca beraatına, - Hakaret suçundan açılan davanın TCK'nun 73. ve CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine

TÜRK MİLLETİ ADINA

Şikayetten vazgeçmekle katılan sıfatı kalmayan mağdurun gerekçeli karar başlığında mağdur yerine katılan olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir hata olarak değerlendirilmiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre. Sanığın mağduru boynunda 1 adet, sırtında 3 adet, göğsün sol üst kısmında 1 adet, sol omuzda 3 adet olmak üzere 8 bıçak darbesi ile, pnömotoraksa, kot kırığına, torokkostomi uygulanmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda;

teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza yerine 11 yıl ceza verilerek eksik ceza tayini, ayrıca olayın başlangıcının kesin ve net olarak tespit edilemediğinden bahisle soyut gerekçe ile tahrik nedeniyle sanığın cezasında 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, haksız tahrik ve takdirin indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden;

sanık müdafiinin suç vasfına, yasal savunmaya, teşebbüs nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılmasının hatalı olduğuna, tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;