KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/614 E., 2016/1906 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nun 82/1-e, 35/2, 62, CMUK'nun 326/son maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
1)Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdureyi bıçakla sol el ve sol lomber bölgelerden inen kolonda ve mezoda yaralanmaya, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 13 ile 20 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza tayini yerine 15 yıl hapis cezası verilmesi, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir.
2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin çocuk mağdur ...'ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/614, K. 2016/1906, 12 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama