Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/6180 K.2017/83

Hükümlü ...'ın, diğer hükümlü ...ile birlikte hükümlü ...'yi darp etmesi eyleminden dolayı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-e maddesi gereğince 5 gün hücre cezası ile cezalandırılmasına dair Bartın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 08/02/2016 tarihli ve 2016/43 sayılı kararına karşı hükümlü tarafından yapılan şikayetin, hükümlünün eyleminin nitelikli kasten yaralama olması nedeniyle 5275 sayılı Kanun'un 44/3-e maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle kabulü ile disiplin kurulu kararının kaldırılmasına ilişkin Bartın İnfaz Hakimliğinin 22/02/2016 tarihli ve 2016/75 esas,

2016/75 sayılı kararını müteakip hükümlünün 11 gün hücre cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 24/02/2016 tarihli ve 2016/170 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddi ile söz konusu cezanın onaylanmasına ilişkin anılan İnfaz Hakimliğinin 07/03/2016 tarihli ve 2016/104 esas, 2016/106 sayılı kararına karşı yapılan itirazın hükümlü hakkında aleyhine sonuç doğuracak şekilde disiplin cezası verilemeyeceği gerekçesiyle, kabulüne dair Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2016 tarihli ve 2016/264 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2016 tarihli ve 2016/264 değişik iş sayılı kararının hukuka aykırı olması nedeniyle kanun yararına bozulması gerektiğinden, anılan karara müteakip verilen kararların hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre; hükümlünün eyleminin nitelikli kasten yaralama olması nedeniyle 5275 sayılı Kanunun 44/3-e maddesi kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında, hücre cezasının idari nitelikte bir ceza olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/09/2007 tarih ve 214-181 sayılı ve 17/04/2004 tarih ve 32-97 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, infaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı hususları nazara alındığında,

Bartın Ağır Ceza Mahkemesince itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/11/2016 gün ve 94660652-105-74-9506-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA