Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2016/73 K.2017/506

Sanık ...‘ın yasal süresinden sonra bulunduğu duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, savunması inandırıcı gerekçelerle degerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ürenine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik bulunmadığından sanık ve müdafiinin suçun subutunun oluşmadığına, haksız tahrik hükümleri uyarınca cazada indirim yapılması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık ... hakkında Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesi’nin 08.11.2012 tarihli ilk kararında 5237 sayılı TCK’nun 62/1 maddesi uyarınca takdiri indirim yapıldığı ve dairemizin 2013/5514 Esas ve 2014/3376 Karar sayılı ilamında sanık hakkında TCK’nun 29 maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği, hükmün diğer yönlerinin uygun olduğunun belirtildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın dosyaya yansıyan olumsuz bir söz ve davranışına rastlanılmamasına rağmen TCK’nun 62/1 maddesi uygulanmaması suretiyle CMK’nun 231. maddesine aykırı davranılması,

2- Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğunun anlaşılması,