KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2016/744 E., 2017/4924 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nun 81, 35, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası (iki kez).
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Sanık müdafiinin hükmolunan ceza miktarı yönünden yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Sanığın beraberinde kimlikleri tespit edilemeyen başka şahıslar ile birlikte alkollü olarak, bir inşaatta gece bekçiliği yapan mağdurların yanına gelip sataşarak her ikisini de bıçakla ağır derecede yaraladıktan sonra kaçtığı, olay nedeniyle haklarında düzenlenen adli raporlara göre mağdur ...'in "karaciğer ve kalın bağırsakta lezyona neden olan kesici-delici alet yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturduğu",
mağdur ...'un ise "toraksa nafiz kesici-delici alet yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan” bir durum yol açtığı anlaşılan olayda her iki mağdura karşı da TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak makul bir ceza tayini yerine sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 9 yıl cezaya hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdurlar ... ve ...’ye karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin subuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, yapılan inceleme neticesinde;
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2016/744, K. 2017/4924, 11 Aralık 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama