Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1121 K.2018/477

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62/1, 53/1, 52/1-2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, 500 TL adli para cezası, CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin, yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 06/03/2017, 01/08/2017, 06/03/2017 tarihli dilekçeleri ile hükmün onanmasını istediği anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın maktül ...’e karşı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de yapılan incelemede;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun

53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;