Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1151 K.2018/2996

Sanık ... hakkında maktul ...’nu kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktulün gece saat 01:00 sıralarında idaresindeki motosikletle alkollü şekilde seyir halinde olduğu sırada, aracıyla kendisiyle aynı istikamette seyreden sanığın önüne geçmek istediği, sanığı korna çalarak kendisini uyarmasına sinirlenerek takip ettiği, sanıkla maktulün sanığın ikamet ettiği konutların önünde araçlarını durdurup birbirlerinin üzerlerine yürüdükleri, sanığın maktulü darp ettiği esnada araya güvenlik görevlileriyle o sırada gelen bir araçtan inen şahısların girdikleri,

maktulün motosikletiyle olay yerinden ayrılırken güvenlik görevlilerine “on dakika sonra göreceksiniz olayın büyüğü burada çıkacak” dediği, sanığın aracını park ettikten sonra güvenlik görevlilerinin yanına gelerek onlarla konuştuğu esnada maktulün üzerindeki silahla birlikte motosikletiyle olay yerine geldiği, motosikletinden inip tabancasının mekanizmasını kurduktan sonra güvenlik görevlileriyle konuşmaya başladığı, bu sırada kendisiyle konuşan güvenlik görevlisinin arkasında olan sanığı henüz farketmediği,

sanığın belinden çıkarıp mekanizmasını kurduğu tabancasını maktulün kafa bölgesine doğrultarak tetiğe bastığı ancak tabancanın tutukluk yaptığı için patlamadığı, silahın namlusu maktule dönükken tabancasıyla tekrar doldur-boşalt yapıp silahtaki tutukluluğu gideren sanığın maktule ateş etmeye başladığı,

bu aşamaya kadar tabancasını sanığa yöneltmemiş olan maktulün, sanığın kendisine ateş ettiğini görünce silahını ona doğrulttuğu olayda, maktulün elinde silah olmasına rağmen sanığa yönelik silahlı fiili bir saldırısının bulunmadığı aşamada sanığın maktule silahla saldırıp öldürdüğü anlaşılmakla, meşru müdafaa koşullarının gerçekleştiğinin kabul edilemeyeceği, bu nedenle TCK’nun 27. maddesinin de uygulanmasının mümkün olmadığı ve sanığın haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde yanılgılı gerekçelerle, meşru müdafaa sınırının mazur görülebilecek bir heyecan,

korku veya telaş sebebiyle aşmak suretiyle gerçekleştirdiği kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,