Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1166 K.2019/5553

Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/01/2016 tarihli ve 2016/33 değişik iş sayılı içtima kararı ile 13 yıl 18 ay hapis cezasına hükümlü ...’un, açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebi hakkında, içtimaya konu cezaları arasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220/1. maddesi kapsamında verilmiş mahkumiyet bulunduğu gerekçesiyle,

cezasının infazının kapalı ceza infaz kurumunda devam etmesine ilişkin İzmir 3 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 03/10/2016 tarihli ve 2016/3799 sayılı kararına yönelik şikayetin kabulüne dair Karşıyaka İnfaz Hâkimliğinin 13/10/2016 tarihli ve 2016/3273-3233 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/10/2016 tarihli ve 2016/2539 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Her ne kadar Karşıyaka İnfaz Hâkimliğince, Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/01/2016 tarihli ve 2016/33 değişik iş sayılı içtima kararı ile 13 yıl 18 ay hapis cezasına hükümlü ...’un içtimalı cezasının içinde, İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/09/2012 tarihli ve 2011/3 esas, 2012/5 sayılı kararı ile suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının bulunduğu,

hükümlünün örgütlü suçuna ilişkin ilamın infazı ile adli suçların infaz rejimlerinin farklı olduğundan öncelikle örgütlü suçuna ilişkin ilamın infazının yapılmasının gerektiği, bu hususta Cumhuriyet savcılığınca ayrı müddetnameler düzenlenebileceği, kaldı ki hükümlünün örgütlü suçtan infazı gereken ceza süresinin 15 ay 20 gün olduğu,

hükümlünün 25/05/2005 ila 09/02/2006 tarihleri arasında 470 gün tutuklu kaldığı gözetildiğinde açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluştuğundan bahisle şikayetin bu nedenle kabulüne karar verilmiş ise de,Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/2-ç maddesine göre, açık kurumlara ayrılabilmek için “terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması şartının aranır” hükmü gereği, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı gibi,

Mevzuatımızda hürriyeti bağlayıcı cezalarda toplama prensibinin istisnasını oluşturan bir durumun mevcut olmadığı, hükümlünün kesinleşmiş mahkumiyetleri içtima ettirilmeksizin ayrı ayrı infaza verildiği takdirde, bir cezası nedeniyle şartla salıverilecek olan hükümlünün diğer cezaları nedeniyle infaza devam edilmesi durumunda, cezanın infazının zorlaşacağı ve karışıklığa neden olacağı gözetilmeden,

itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 18/03/2017 gün ve 94660652-105-35-14389-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak hükümlüler başlıklı 6. maddesine göre;

(1) Hükümlülerden;

a) (Değişik:RG-22/8/2015-29453) Toplam (Değişik ibare:RG-22/2/2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar,

b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar,

c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar, açık kurumlara ayrılabilir.

(2) Açık kurumlara ayrılabilmek için, ayrıca;

a) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142, 148, 149, 188 ve 190. maddeleri ile 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 403, 404, 491/3-4, 492, 493, 494, 495, 496, 497, 498 ve 499. maddelerinden mahkûm olanların koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az süre kalması,

b) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 102 ve 103. maddeleri ile eşe karşı işlenen 82/1-d, 86/3-a ve 96/2-b maddeleri ve 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 414, 416/1, 418/1. maddeleri ile eşe karşı işlenen 449/1, 456 ve 457/1 maddelerinden mahkûm (Değişik ibare:RG-11/4/2019-30742) olanların koşullu salıverilme tarihine üç yıldan az süre kalması,

c) 29/7/2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 30/7/1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanununun 14. maddesi ve 5237 sayılı Kanunun 221. maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması,

ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması, şartı aranır.

(3) Birden fazla cezanın toplanarak infazı hâlinde, açık kuruma ayrılmada esas alınacak suç, koşullu salıverilme tarihine en az sürenin arandığı suçtur, şeklindeki yasal düzenlemeye göre somut olay değerlendirildiğinde;

Hükümlü hakkında çıkar amaçlı suç örgütü kurmak suçundan verilen ve kesinleşen hapis cezası ile diğer kesinleşmiş fiilen ve hukuken infazı gereken hapis cezalarının toplanarak birlikte infaz edildiği ve infaza konu toplam 13 yıl 18 ay hapis cezasından dolayı Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 02.05.2016 tarihli müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 12.02.2021 olarak tespit edildiği anlaşılmakla.

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6. maddesinin 2. fıkrasının ç bendine ve aynı maddenin 3. fıkrasına göre hükümlünün durumu değerlendirildiğinde, Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının talep tarihi itibariyle yasal koşulları oluşmadığından hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılamayacağına dair verdiği 03.10.2016 tarihli ve 2016/3799 sayılı karara karşı hükümlünün yaptığı şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının kararının iptaline ve hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma şartlarının oluştuğunun tespitine dair Karşıyaka İnfaz

Hakimliğinin 13.10.2016 tarihli ve 2016/3273 esas, 2016/3233 karar sayılı kararına karşı Cumhuriyet Savcılığınca yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair mercii Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.10.2016 tarihli ve 2016/2539 değişik iş sayılı kararı usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.