Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1215 K.2018/1498

Tasarlayarak insan öldürmek suçuna yardım eden sıfatıyla katılmak suçundan Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinin 14/07/2000 tarihli ve 1999/109 esas, 2000/195 sayılı kararı ile 20 yıl hapis cezasına hükümlü ...'in, 23/05/2002 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu olarak salıverilmesine ilişkin Kars Ağır Ceza Mahkemesinin 04/06/2002 tarihli ve 2002/98 müteferrik sayılı kararının, hükümlünün denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle kaldırılarak,

ikinci suç tarihi olan 18/07/2003 ila bihakkın tahliye tarihi olan 18/01/2021 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına ilişkin Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2005 tarihli ve 2005/227 müteferrik sayılı kararının infazı sırasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlüğe girmesi nedeni ile yapılan uyarlama yargılaması sonucunda hükümlünün 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinin 28/04/2008 tarihli ve 2006/552 esas, 2008/ 149 sayılı kararını takiben,

yeniden düzenlenen müddetnameye göre hükümlünün bihakkın tahliye tarihi 18/01/2016 tarihine çekildiğinden Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinin 22/03/2005 tarihli ve 2005/227 müteferrik sayılı kararı ile, Kars Ağır Ceza Mahkemesinin 04/06/2002 tarihli ve 2002/98 müteferrik sayılı kararı kaldırılarak,

18/07/2003 ila bihakkın tahliye tarihi olan 18/01/2016 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına ilişkin Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/10/2009 tarihli ve 2009/788 değişik iş sayılı kararını müteakip, hükümlünün denetim süresi içerisinde ağır hapis cezasına değil de hapis cezasına mahkum olduğu gerekçesiyle şartla tahliyesinin geri alınması kararının kaldırılarak tahliyesine karar verilmesi talebinin kabulü ile Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/10/2009 tarihli ve 2009/788 değişik iş sayılı kararının kaldırılmasına ve infazının durdurulmasına,

derhal tahliyesine dair Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2013 tarihli ve 2013/207 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 tarihli ve 2013/205 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2013 tarihli ve 2013/207 değişik iş sayılı kararının, anılan karara itirazın reddine ilişkin Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 tarihli ve 2013/205 değişik iş sayılı kararı ile karar verilmesi sonucunda kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, bahse konu karar usulünce kaldırılmadan aynı konu hakkında yeniden karar verilemeyeceğinden Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2013 tarihli ve 2013/207 değişik iş sayılı kararının

kaldırılmasına ilişkin Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/09/2013 tarihli ve 2013/934 değişik iş sayılı kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2013 tarihli ve 2013/825 değişik iş sayılı kararlarının hukuken yok hükmünde olduğu düşünüldüğünden kanun yararına bozma incelemesine konu edilmeyerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, 4616 sayılı 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıvermeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanunun 1/1-(4/2-3). maddesinde tanımlanan “aynı cins veya daha ağır şahsi hürriyeti bağlayıcı cezayı gerektiren bir suç” kavramının aynı maddede tanımlanan “davanın açılması veya kesin hükme bağlanmasının ertelenmesi” kararının geri alınmasına ilişkin bir düzenleme olduğu, şahsi hürriyeti bağlayıcı cezanın kesinleşmesinden sonra anılan Kanun’un 1/1-(3/b) maddesi uyarınca verilen şartla salıverilme kararının uygulanması ve geri alınması yönünden uygulama olanağının bulunmadığı,

bu halde genel hükümlere göre 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 17, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107/12. maddeleri uyarınca uygulama yapılması gerektiği, somut olayda denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işleyen hükümlü hakkında koşullu salıverilme kararının geri alınması kararının doğru olması karşısında,

merciince yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10/04/2017 gün ve 94660652-105-10-15183-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA