Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1355 K.2017/2075

1-) Hükümlü hakkında iftira ve eşe karşı kasten yaralama suçlarından verilen cezaların İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2017 tarihli ve 2017/23 değişik iş sayılı kararı ile toplanmasına rağmen kanun yararına bozma istem yazısında ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamenin ikinci sayfasında Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/06/2015 tarihli ve 2015/520 değişik iş sayılı kararı ile toplama kararı verildiğinden bahsedilmesi maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

2-) Eşe karşı basit yaralama ve iftira suçlarından hükümlü ...'nun, İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2017 tarihli ve 2017/23 değişik iş sayılı kararı ile toplanan 1 yıl 16 ay hapis cezasının infazı sırasında, denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanma talebinin reddine ilişkin İzmir 1. İnfaz Hâkimliğinin 22/02/2017 tarihli ve 2017/960 esas, 2017/1023 sayılı kararına Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına, cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/02/2017 tarihli ve 2017/356 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesince, 671 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Kurum Ve Kuruluşlara İlişkin Düzenleme Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna eklenen Geçici 6. maddesindeki düzenleme ile şartla tahliye tarihine 2 yıl kalan hükümlülerin cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verileceğinin öngörüldüğü, anılan düzenlemede bir kısım suçların istisna tutulduğu,

hükümlünün 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamı dışında bırakılan eşe karşı basit yaralama suçundan aldığı mahkumiyetin anılan düzenleme kapsamındaki iftira suçundan verilen ceza ile içtima edildiği, içtimalı cezalarda hükümlü lehine olan infaz rejiminin uygulanması gerektiğinden bahisle, hükümlünün cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmiş ise de;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 99. maddesinde “Bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar. Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107. maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir

toplama kararı istenir.” şeklindeki düzenlemeye nazaran hükümlünün içtima kararına dahil cezalarının ayrı ayrı bağımsızlıklarını korudukları, 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesi ile 5275 sayılı Kanuna eklenen geçici 6. maddesinde. "1/7/2016 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından.

26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104, 105), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, bu Kanunun;

a) 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre “iki yıl”,

b) 107. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “üçte iki”lik oran “yarısı”, olarak uygulanır.” şeklinde düzenleme getirildiği, hükümlü hakkındaki Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/06/2015 tarihli ve 2015/520 değişik iş sayılı (İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2017 tarihli ve 2017/23 değişik iş sayılı) içtima kararına konu mahkumiyetlerden birinin 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 32. maddesinde kapsam dışı bırakılan eşe karşı basit yaralama suçu olduğu cihetle,

hükümlünün işbu mahkumiyete konu cezasının infazında şartla tahliye tarihinin 2/3 oranı üzerinden hesaplanacağı ve şartla tahliye tarihine 1 yıl kala denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebileceği, aksi düşünce ve uygulamanın kabûlü halinde;

yalnızca eşe karşı basit yaralama gibi 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamı dışında bırakılan bir suç işleyen hükümlünün şartla tahliye tarihinin 2/3 oranı üzerinden hesaplanarak şartla tahliye tarihine 1 yıl kala denetimli serbestlik hükümlerinden istifade edebilecekken, eşe karşı basit yaralama gibi kapsam dışı bir suçun yanında 671 sayılı KHK kapsamında başka suçlar işleyen hükümlünün ise sırf bu suçlardan aldığı cezaların içtima ettirilmesi nedeniyle şartla tahliyesine 2 yıl kala denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak tahliye edilmesi gibi bir sonuca yol açacağı, bunun da kanun koyucunun açık iradesine,

eşitlik prensibine ve ceza adalet sistemine aykırı düşeceği cihetle, eşe karşı basit yaralama suçundan mahkûmiyeti bulunan hükümlü hakkında 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 32. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 6. madde uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 05/05/2017 gün ve 94660652-105-35-2986-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile

Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA