Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1395 K.2018/1884

Müdafiinin 1 haftalık yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanık ...'un cezaevinden gönderdiği 29/05/2017 tarihli dilekçesiyle dosyanın onanmasını istediği, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 5.2.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı Kararı uyarınca, bu isteğin, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiş, Cumhuriyet savcısının temyizine yönelik olarak inceleme yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdur ...'ya yönelik eyleminin sübutu kabul edilmiş, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde sanığın, ablasının telefonunda mağdur ...'ın gönderdiği aşk mesajlarını görmesi üzerine konuşmak amacıyla mağdurun çalıştığı hastaneye gittiği, burada mağdur ile tartıştıkları sırada, mağdurun kendisine şerefsiz diyerek hakaret etmesi üzerine sanığın üzerinde bulunan bıçağı çıkartarak mağduru bir kez göğüs bölgesinden hemitoraksa ve hemopnömotoraksa neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralayarak olay yerinden kaçtığı anlaşılan olayda;

1- Sanığın kollukta alınan ifadesi ve mağdurun yargılama aşamasındaki beyanlarına göre, mağdurdan sanığa yönelen ve hakaret etme şeklindeki haksız hareketinin oluşturduğu tahrikin etkisi ile, yine mağdur ve tanık ...'in beyanlarına göre, sanığın mağduru tek bıçak darbesi ile yaraladıktan sonra eyleme kendiliğinden son verip olay yerinden ayrılması,

taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek derecede ağır bir husumetin bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d, 29. maddeleri uyarınca meydana gelen zararın ağırlığına göre, temel cezanın üst sınırdan tayini suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu suç vasfında ve tahrik hususunda hataya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,