Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/140 K.2019/5160

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...’ın, 2 yıl 1 ay hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/12/2012 tarihli ve 2012/213-248 sayılı kararının infazı sırasında,

Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan 671 Sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Kurum ve Kuruluşlara İlişkin Düzenleme Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna eklenen Geçici 6. maddesi gereğince ½ oranında indirim uygulanarak geriye yönelik şartla tahliye kararı talebinin hükümlünün mükerrir olduğu gerekçesiyle reddine dair anılan Mahkemenin 29/08/2016 tarihli ve 2016/1146 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/09/2016 tarihli ve 2016/1206 değişik iş sayılı kararı ile ilgili

olarak;

Hükümlü ...’ın, Balıkesir 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 18/12/2012 tarihli ve 2012/213-248 sayılı 2 yıl 1 ay hapis ve 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen ilamın infazı için 04/09/2014 tarihinde ceza infaz kurumuna girdiği, Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 11/09/2014 tarihli müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 07/11/2016 olduğu tespit edildiği, cezasını infaz ederken 09/11/2015 tarihinde denetimli serbestliğe ayrıldığı,

17/08/2016 tarihinde 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna eklenen Geçici 6. maddesinin yürürlüğe girdiği ve bu geçici madde uyarınca Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 25/08/2016 tarihli müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 09/08/2016 olduğu tespit edilerek Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine hükümlünün koşullu salıverilmesi için talepte bulunulduğu,

Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/08/2016 tarihli ve 2016/1146 değişik iş sayılı kararıyla söz konusu talebin hükümlünün mükerrir olduğu gerekçesiyle reddedildiği, infaz dosyasının incelenmesinden anlaşıldığı,

Olayla ilgili yasal mevzuat incelendiğinde:

17/08/2016 tarihinde yürürlüğe giren 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 32. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a eklenen Geçici 6. maddesinde "1/7/2016 tarihine kadar işlenen

suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104, 105), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, bu Kanunun;

a) 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre “iki yıl”,

b) 107 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “üçte iki”lik oran “yarısı”,

olarak uygulanır." şeklinde düzenlemenin bulunduğu,

5275 sayılı Kanun’un 108/1-2. maddesinde,

“1) Tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan;

a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasının otuzdokuz yılının,

b) Müebbet hapis cezasının otuzüç yılının,

c) Süreli hapis cezasının dörtte üçünün,

İnfaz kurumunda iyi hâlli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabilir.

(2) Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz.” şeklinde düzenlemenin yer aldığı,

Her ne kadar 671 sayılı KHK ile 5275 sayılı Kanun’un 108. maddesinde herhangi bir değişiklik yapılmamış ise de, özellikle anılan Kanun’un 108. maddesinin 2. fıkrasında koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın belirlenmesi bakımından adı geçen Kanun’un 107. maddesine zımni bir atıfta bulunulduğu nazara alındığında,

Somut olayda;

1- 5275 sayılı Kanun’un 108/1. maddesine göre, 3/4 oranı üzerinden hesaplama yapılarak düzenlenen müddetnamede koşullu salıverilme tarihinin 07/11/2016 tarihi olduğu,

2- Anılan Kanun’un 108/2. maddesine göre, 2/3 oranı üzerinden hesaplama yapılarak, tekerrüre esas alınan 3 ay 10 günlük süre eklendiğinde koşullu salıverilme tarihinin 09/08/2016 tarihi olduğu,

3- 671 sayılı KHK ile değişik sonrası 5275 sayılı Kanun’un 108/2 delaletiyle 107/2. maddesine göre, 1/2 oranı üzerinden hesaplama yapılarak tekerrüre esas alınan 3 ay 10 günlük miktar eklendiğinde koşullu salıverilme tarihinin 29/05/2016 tarihi olduğu anlaşılmakla, hükümlünün lehine olan müddetnameye göre şartla tahliyesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 19/12/2016 gün ve 94660652-105-10-12998-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA