Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1536 K.2018/1156

Sanık ... hakkında mağdur ...’a karşı kasten yaralama suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca, itiraz yasa yoluna tabi olduğundan mahallinde değerlendirilmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ile mağdur arasında omuz atma meselesinden dolayı tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bu kavga sırasında sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, bunun üzerine olay yerinden kısa süreliğine ayrılıp elinde av tüfeği ile geri geldiği,

mağdura av tüfeği ile ateş ederek gövde ön yüzde ve sol üst ekstremite de tarif edilen ve batın boşluğuna girip transvers kolon, jejunum ve ileumda çok sayıda perforasyona, karaciğerde yaralanmaya ve sol ulna ve radius distal metafizde, sol el 4. parmak metakarpında 5 derecede açık kırıklara neden olup basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike oluşturacak şekilde mağduru yaraladığı olayda;

teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zararın ağırlığına göre üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine, sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

ayrıca mağdurun sanığa yönelen omuz atma ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralamaktan ibaret haksız eyleminde 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uyarınca cezada indirim yapılırken asgari miktarda indirim yapılması yerine TCK'nun 61. maddesine aykırı olarak 1/2 oranında indirim yapılması eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden;

sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;