KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2017/1636 E., 2018/1063 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, nitelikli tehdit.
- Hüküm
- 1- ...'a yönelik eylemi nedeniyle;
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
TCK.nun 86/1, 86/3-e, 62/1, 53, 63. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası, 2- ...'a yönelik eylemi nedeniyle; TCK.nun 106/2-a, 43, 62/1, 53, 63. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Sanık ... hakkında; mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;
Sanığın üzerlerine atılı suçun nitelendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de, Kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67/3-4. maddeleri uyarınca belirlenen 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi olan 12.02.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında geçen süre içerisinde bu sürenin dolduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,
2) Sanık ... hakkında; mağdurlar ... ve ...'a yönelik nitelikli tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, mağdurlar ... ve ...'a yönelik nitelikli tehdit suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2017/1636, K. 2018/1063, 12 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama