Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1774 K.2018/1797

Adam öldürmeye tam teşebbüs suçundan hükümlü ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 450/11, 62. ve 59/2. maddeleri uyarınca 16 sene 8 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2003 tarihli ve 2002/116 esas, 2003/63 sayılı Kararının infazı sırasında, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/571 ilamat sayılı yazısı ile şartla tahliye edilmesini müteakip, adı geçen hükümlünün bihakkın tahliye tarihi olan 08/12/2015 tarihinden önce 12/06/2012 tarihinde işlediği kasten yaralama suçu nedeniyle Antalya (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/06/2013 tarihli ve 2012/693 esas,

2013/514 sayılı kararı ile aldığı 2 ay 15 gün hapis cezası sebebiyle, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 107/13-a. maddesi gereğince şartla salıverme kararının geri alınarak ikinci suçun işlendiği 12/06/2012 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 08/12/2015 tarihi arasındaki sürenin aynen infazına dair Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/12/2015 tarihli ve 2015/1300 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2016 tarihli ve 2016/173 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkındaki Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2003 tarihli ve 2002/116 esas, 2003/63 sayılı Kararının infazı sırasında, 4616 sayılı 23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıvermeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun gereğince cezasından 10 yıllık sürenin düşürülmesi neticesinde infazı gereken bir süre olmadığından bahisle, şartla tahliye kararı alınmadan hükümlünün tahliye edildiği,

şartla tahliyenin geri alınmasına neden olan Antalya (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/06/2013 tarihli kararına konu kasten yaralama suçunun ise 23/06/2014 tarihinde kesinleştiği ve bu tarih itibariyle hükümlü hakkında verilmiş bir şartla tahliye kararı bulunmadığı,

dolayısıyla şartla tahliye kararının geri alınmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/08/2017 gün ve 94660652-105-32-5038-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

.

TÜRK MİLLETİ ADINA