Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/19 K.2017/766

Sanık ... ve ... hakkında mağdur ...'i ayrı ayrı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/07/2015 gün ve 2015/241 esas, 2015/244 karar sayılı hükmün sanıklar müdafii ve mağdur vekilinin temyizi üzerine,

Dairemizin 19/01/2016 tarih ve 2015/5445 esas, 2016/117 karar sayılı ilamıyla "Mahkemece verilen 05.03.2013 tarihli hükmün Dairemizin 22.04.2015 gün, 2014/2605 esas ve 2015/2552 karar sayılı ilamıyla "mağdurdan kaynaklanan haksız eylemlerinin niteliği ve ulaştığı boyut gözetilerek haksız tahrik nedeniyle 1/4 ile 3/4 arasında ceza indirimi öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi gereğince uygulama yapılırken makul bir oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde çok daha vahim olaylarda uygulanması gereken 3/4 oranında en üst sınırdan indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini" gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği,

ancak yerel mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamı kısmen etkisiz kılınacak şekilde haksız tahrik nedeniyle sanıklar hakkında makul oranda bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde 2/3 oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, ve "24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53.maddesindeki iptal edilen hususların gözetilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesiyle hükümlerin bozulduğu, aleyhe bozma kararı üzerine yerel mahkemece usulüne uygun direnilmesine karar verilmediği anlaşılmış ise de;

bu hususun da Yargıtay Ceza Genel Kurulunda değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,