Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/195 K.2017/722

Sanık ... hakkında; resmi nikahlı eşi olan mağdur ...'e yönelik eylemleri nedeniyle yapılan yargılama sonunda, sanığın nitelikli şekilde kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2019 tarih, 2008/242 esas ve 2019/254 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 30.10.2013 tarih, 2011/6646 esas ve 2013/5744 sayılı kararı ile "sanığın akli durumu ve ceza ehliyetine ilişkin raporun Adli Tıp Kurumundan alınması gerektiği" gerekçesiyle bozulduğu,

bozma kararı üzerine yerel mahkemece "sanığın akli durumu ve ceza ehliyetine ilişkin rapor almaya gerek olmadığı" gerekçesiyle önceki hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 5271 sayılı CMK’nun 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. madde uyarınca yapılan incelemede,

Yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmekle, Dairemizin 30.10.2013 tarih, 2011/6646 esas ve 2013/5744 karar sayılı ilamının sanığın akli durumu ve ceza ehliyetine ilişkin raporun Adli Tıp Kurumundan alınması gerektiğine ilişkin görüş yönünden KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'ya yönelik nitelikli şekilde kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç niteliğine, ceza ehliyetine ilişkin raporun alınması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,