Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/1979 K.2018/5150

B- Sanık ... hakkında; 1-TCK'nin 182/1-h, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası, 2-TCK'nin 149/1-a, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası, 3- TCK'nin 109/2, 109/3-a, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası, 4- 6136 sayılı Yasanın 15/son, TCK'nin 52. maddeleri uyarınca 1.500TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar ...'in sanık ... hakkında suçluyu kayırma suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, vekillerinin bu hükümlere yönelik temyiz talepleri ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı 5320 sayılı Yasanın 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin bu suça yönelik temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiş;

buna bağlı olarak sanık ... hakkında nitelikli öldürme, nitelikli yağma ve kişi hürriyetini yoksun kılma suçlarından verilen hükümlere yönelik katılanlar vekilinin aleyhe, sanık müdafiinin lehe olan temyiz talepleri ile öldürme suçu bakımından resen yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'ı nitelikli öldürme, nitelikli yağma ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebeplerin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş; düzeltme nedenleri dışında verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğine, suç vasfına, eylemlerinin 82/1-b ve 149/1-b maddelerinde yazılı suçları oluşturduğuna; sanık müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına, suç vasfına, haksız tahrik olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a)Sanık hakkında bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla öldürme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin "82/1-h" yerine sehven "182/1-h" olarak yazılmış olması;

b)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı Kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama Yasaya aykırı ise de;

Bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak,hüküm fıkrasının "B)1" bendinde yer alan "182/1-h" ibaresinin "82/1-h" olarak; hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmelerine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 04.12.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.

04/12/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 13/12/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.