Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2035 K.2018/4813

TCK.nun 82/1-a, 62, 53/1, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası. Sanık ... hakkında; TCK.nun 82/1-a, 29, 62, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl 10 ay hapis cezası. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; Ayrı ayrı beraat.

Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan dolayı açılan kamu davasında herhangi bir karar verilmemiş ise de, mahal mahkemesince her zaman bu konuda hüküm kurulması mümkün görülmüştür. Sanık ... müdafiinin yasal süresinden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK’un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir. Sanık ... müdafiince hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine,duruşma günü belirlenerek meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...haklarında; maktul ...’i tasarlayarak kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... açısından haksız tahrikin varlığı ve sanıklar açısından takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanıklar ...,..., ... ve... haklarında;

maktul ...’i tasarlayarak kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... ve ... ve müdafilerinin; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlemediklerine vesaireye, katılanlar vekilinin; sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, beraat eden sanıklar hakkındaki hükmün hatalı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanık ... hakkında; tasarlayarak kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet, sanıklar ..., ..., ... ve .... haklarında; tasarlayarak kasten öldürme suçundan verilen beraat hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama ile beraat eden ve duruşmalarda kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmemesi kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;

hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, hüküm fıkrasının 6. bendindeki "Beraat eden sanıklar ..., ..., ..., ...'ın kendilerini vekil ile temsil ettirmesi nedeniyle CMK.nin 237/2. maddesi uyarınca 3000.TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanıklara verilmesine" ibaresindeki "uyarınca" kelimesinden sonra "ayrı ayrı" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... açısından re’sen de temyize tabi hükümlerin, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik tasarlayarak kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

1- Maktulden sanığa yönelen, sanığın eşi ile rızaya dayalı duygusal bağ kurmaktan ibaret haksız davranışının ulaştığı boyut dikkate alındığında; haksız tahrik uygulamasını düzenleyen, 18-24 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında asgari sınıra yakın bir indirim yapılması yerine yazılı şekilde 19 yıl ceza verilerek sanığa eksik ceza tayini,

2- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,