Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2046 K.2018/5157

Sanık ... müdafinin yüzüne karşı 07/04/2015 günü verilen karara müdafii tarafından yasal süre içerisinde temyiz dilekçesi verildiği ancak daha sonra sanığın cezaevinden gönderdiği 122/06/2017 tarihli dilekçe ile dosyasının onaylanmasına ilişkin isteminin, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı Kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiininin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... hakkında; maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının; haksız tahrikin uygulanmaması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,