Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/211 K.2017/675

Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan yapılan yargılama sonunda. Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/04/2011 gün ve 308/85 sayılı kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10/09/2013 gün ve 7847/4931 sayılı kararı ile bozulmasına karar verildiği,

bozma kararı üzerine yerel mahkemece eski hükümde direnilerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığına gönderilen dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığınca 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmesi üzerine direnme kararının yerinde olduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, mağdur ...'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrik indiriminin az olduğuna,

cezanın ertelenmesi veya hükmün açıklanmasınının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E-2015/85 K sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,