Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2164 K.2019/894

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ün, maktul ...’a karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki eksik incelemeye, mütalaa savcısının; eylemin bilinçli taksirle işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü saat: 20.30 sıralarında sanık, aynı köyde oturan ...'in evinde boya yaparken, sanığın eşinin kendisini telefonla arayarak lojmanın kapısının birden fazla kişi tarafından şiddetli şekilde müteaddit defalar çalındığını, korkmaya başladığını bildirdiği, bunun üzerine sanığın evine gelerek, tüfeğini alıp, sağlık ocağının etrafında dolandığı, kimseye rastlamaması üzerine, yakındaki okulun bahçesine geçtiği, buradan bir kısım insanların kaçtığını görmesi üzerine de, olay yeri tespit tutanağı ile yapılan keşfe göre 17 metre mesafeden ateş ettiği, maktulün yanında bulunan üç şahsın kaçmasına karşılık maktulün kaçamadığı, tüfekten çıkan saçmalardan birinin akciğerine girerek kanama ve harabiyet oluşturmak suretiyle, ölüme neden olduğu anlaşılan olayda;

1) Kullanılan vasıtanın elverişliliği, hayati önemi haiz bölgenin hedef alınması, meydana gelen yaralanmanın niteliği, ayrıca mağdurların bulundukları konum itibariyle mağdur ...’ın vurulmasının da mutlak olduğu nazara alındığında, sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu itibarla nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılması yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması,

2) Sanığın bu suçu, eşi ...'ın, kapısının usulsüz şekilde defalarca çalınması nedeniyle duyduğu korku ve kaygının doğurduğu hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında kalarak işlediği anlaşıldığından, sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin fazla ceza tayini,

3) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Hususları bozmayı gerektirmiş olup, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 19/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

19/02/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 21/02/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.