Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2213 K.2017/4775

TCK'nun 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası, 2-Sanık ... hakkında; a-TCK'nun 81, 35, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası, b- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası, c- TCK'nun 268/1, 267/1, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER

Sanıklar ve müdafileri.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Gerekçeli kararda zabıt katibinin, bir kısım duruşma tutanaklarında Üye, Hakim ve zabıt katibinin ıslak imzalarının veya UYAP ortamında elektronik imzalarının olmadığı anlaşılmış ise de mahallinde ikmali mümkün görülmüştür.

2- Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyizinden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 07.03.2017 ve müteakip tarihli dilekçeleri ile kararın onanmasını istediği, dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/02/2008 tarih ve 1-9/15 sayılı kararı uyarınca sanığın bu istemi temyiz isteminden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, CMUK'nun 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin REDDİNE karar verilmiş, inceleme sanık ... müdafiinin temyizi ile sınırlı olarak yapılmıştır.

3- Sanık ... hakkında derdest olan iftira suçundan açılmış mükerrer dava ile ilgili gereğinin mahkemesince yerine getirilmesi mümkün görülmüştür.

4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'a yönelik iftira, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri de nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,