Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2444 K.2018/1830

2-Katılan ..."a karşı işlediği eylem nedeniyle TCK.nun 106/2-a. ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, 3-Katılan ..."a karşı işlediği eylem nedeniyle TCK.nun 151/1, 43/1. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, 4- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ve 1.200 tl adli para cezası, 5- Müşteki ..."ya karşı işlediği eylem nedeniyle TCK.nun 86/2-3-e, 21/1. ve 53. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası, 6-Müşteki ..."a karşı işlediği eylem nedeniyle TCK.nun 86/1-3-e, 87/3, 21/1. ve 53. maddeleri uyarınca 16 ay 26 gün hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Sanık ... hakkında olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdurlar ... ve Murat'a yönelik olası kastla yaralama ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamı İle 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında, mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit ve zincirleme şekilde mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde İncelenip, sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik 25.01.2015 tarihli silahlı eyleminin, 02.01.2015 tarihlî silahla tehdit ve zincirleme şekilde mala zarar verme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde silahlı tehdit ve zincirleme şekilde mala zarar verme suçlarının niteliği tayin, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, 25.01.2015 tarihindeki olayda, isabet almayan mağdura yönelik eyleminin tehdit amaçlı olduğuna yönelik savunmasına uygun delillerin bulunduğu, 5-6 metre mesafeden ateş eden sanığın mağduru istese vurabileceği ya da motosikletini durdurup hedef gözeterek ateş edebileceği halde motorla hareket halinde İken mağdurun ayakları istikametine doğru ateş ettiği ve böylece sanığın savunmasına uygun şekilde öldürmeye teşebbüs değil tehdit kastı olduğu yönünde sanık lehine şüphe oluştuğu.

02,01.2015 tarihinde göz dağı vermek amacıyla mağdurun kahvehanesinin camlarını silahla kırdığı eylemi ile aynı mağdura yönelik 25.01.2015 tarihli eyleminin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme silahlı tehdit suçunu oluşturduğu ve sanık hakkında teşdiden üst hadden ceza verilmesi gerektiği hususlarının gözetilmemesi,

2- Mağdur Haşan tarafından 03.02.2014 tarihinde sanığın babası Ramazan'ın öldürüldüğü, ilk derece mahkemesi tarafından meşru müdafaa gerekçesi ile Haşan hakkında beraat kararı verildiği ancak Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.06.2016 tarihli kararıyla hükmün, haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan ceza verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulduğu anlaşıldığı halde.samk Baran hakkında mağdur ...'a yönelik işlediği suçlardan hüküm kurulurken haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,