Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2467 K.2019/2043

TCK'nin 142/2-a, 62, 53/1. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, maktul ...'a yönelik eylemi ile hırsızlık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde hırsızlık suçunun niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü savunma hakkının kısıtlandığına, sübuta, eksik araştırmaya ve sair hususlara, katılanlar vekilinin, eylemin yağma suçunu oluşturduğuna, tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hüküm bakımından;

24.11.2015 günlü Resmî Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, CMUK'un 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında maktule yönelik eyleminden kurulan hüküm bakımından;

a- Oluşa ve dosya kapsamına göre; suç tarihinde sanığın beraber çalıştığı arkadaşı olan maktul ... ile çalıştıkları metruk imalathanede buluştuğu, burada konuştukları sırada maktulün, sanığın kız yeğeni hakkında hakaret içeren sözler söylediği, bu sözlere öfkelenen sanığın, maktule sözlü olarak tepki gösterdiği,

ardından maktulün sırtının kendisine dönük olduğu ve işyerinin ikinci katındaki merdivenin başında ayakta durduğu esnada sinirlerine hakim olamayarak maktulün beline doğru bir tekme attığı ve maktulün 10-12 metre yüksekliğindeki merdivenlerden yuvarlanarak yere düştüğü, maktulün yanına gittiğinde nefes almadığını gördüğü ve öldüğünü anladığı, olayın oluşuna ilişkin olarak sanığın savunmasının aksini gösterecek bir delil elde edilemediği, mahkemenin kabulünün de bu doğrultuda olduğunun anlaşılması karşısında,

Sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmaması, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğine ilişkin delil bulunmaması, öldürmeye elverişli mutat bir vasıtanın kullanılmamış olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu, ancak yaralama kastı ile gerçekleştirilen eylem sonucunda maktulün ölmesi nedeniyle eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu oluşturduğu, bu nedenle sanığın TCK'nin 87/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması,

b- Kabule göre de; Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

03/04/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 04/04/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.