Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2475 K.2018/1960

- Kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının TCK.nun 73 ve CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi,

Sanık ... hakkında;

- Kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının TCK.nun 73 ve CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi,

- TCK'nun 86/2-3e, 62/1, 53, 58/6-7. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

- TCK'nun 86/1-3e, 87/1-c-son, 29/1, 62, 53, 58/6-7. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62, 52/2, 53/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası,

- TCK'nun 81/1, 35/2, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

- TCK'nun 86/1-3e, 29/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası.

de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı Kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiş, sanık ... hakkında Murat'ı öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının, Ahmet'e yönelik kasten yaralama suçundan da Cumhuriyet savcısının ve katılan ... vekilinin temyizlerine yönelik olarak inceleme yapılmıştır. ... hakkında kesin adli muayene raporunun alındığı anlaşıldığından tebliğnamede bu hususa ilişen bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nun mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs, katılan ...'e yönelik eylemi ile, sanık ...'in mağdur ...'ı kasten yaralama, sanık ...'ın mağdur ...'i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanıklar Mehmet ve Turan bakımından tahrike ve sanıklar bakımından takdire ilişkin indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

sanıklar Ahmet ve Murat hakkında Mehmet'e yönelik kasten yaralama suçlarından açılan davaların şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının haksız tahrike, katılan sanık ... vekilinin sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan düşme değil beraat kararı verilmesi gerektiğine, haksız tahrik bulunmadığına, sanık ...'ın sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair hususlara, sanık ...'ın bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ...'nun mağdur ...'i öldürmeye teşebbüs, sanık ...'in mağdur ...'ı kasten yaralama, sanık ...'ın mağdur ...'i kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet, sanıklar Ahmet ve Murat hakkında kasten yaralama suçlarından davanın düşmesine dair kurulan hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 2- Sanık ...'ın mağdur ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

İddianamede sanığın TCK'nun 86/1,3-e maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle hakkında kamu davası açıldığı, bu suç bakımından Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasında sanığın 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-c maddelerinden cezalandırılmasını talep ettiği, ancak sanığa anılan Kanun maddelerinden ek savunma hakkı tanınmadan ve esas hakkında mütaalaya karşı diyecekleri de sorulmadan TCK.nun 86/1,3-e, 87/1-c, 87/1-son cümle uyarınca cezalandırılmasına hükmolunması suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak CMK.nun 226. maddesine aykırı davranılması, 3- Sanık ...'nun katılan ...'e yönelik eylemi bakımından kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdur sanıklar Mehmet ve Turan'ın, katılan sanık ...'in arkadaşları olan bir kadını rahatsız ettiği gerekçesi ile konuşmak için Ahmet'in işyerine gittikleri, burada aralarında tartışma çıktığı ve ... ile ...’in, Mehmet'i darp ettikleri, sanık ...'ın da kavgaya dahil olup bıçakla sanık ...'e saldırdığı ve çehrede sabit iz oluşturacak şekilde yaraladığı, aynı şekilde ...'in de bıçakla ...’ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek tarzda yaraladığı,

diğer yanda sanık ...'n üzerinde taşıdığı ve olay yerine gelirken beraberinde getirdiği ruhsatsız silahla ...'e iki el ateş ederek yaşamını tehlikeye sokacak tarzda yaralandığı, duruma müdahale etmek isteyen ...'in daha fazla atış yapılmasını engellemek amacı ile ...'na hamle yaparak onunla boğuşmaya başladıkları, boğuşma sırasında sanık ...'nun elinde bulunan silahı iki el daha ateşlediği ve yapılan bu atışlardan bir tanesinin kendisi ile boğuşmakta olan sanık ...'in omzuna isabet etmesi sonucu hayati tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek biçimde yaralandığı olayda;

a) Sanık ...'in elindeki silahı bırakmama hususunda ısrar ederek iki el ateş etmesi, katılan ...'in müdahalesi üzerine sanık ...'in elini bükmesi sonucu ateşli silah mermisinin katılan ...'in sırt bölgesine isabet etmesi, kullanılan silahın elverişli olması, atış mesafesi ve meydana gelen yaralanmanın niteliği ile birlikte ayrıca sanık ...'in mağdur ...'a yönelik eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve kastının bölünmesini gerektirecek bir neden de bulunmadığı nazara alındığında, katılan ...'e yönelik eyleminden dolayı da öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de;

Sanık ... hakkında düzenlenen Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 14/05/2015 tarihli raporunda; kişinin arızasının "duyularından veya organlardan birisinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunda değerlendirme yapabilmesi için şahsın olay tarihinden en az 6 ay sonra işitme testi yapılarak sonucun

şahısla birlikte gönderilmesi" gerektiğinin bildirilmesi karşısında, suç niteliğinin tayin edilmesi bakımından, mağdurun mevcut yaralanma nedeniyle duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda kesin rapor aldırılması ve sonucuna göre sanık hakkında TCK.nun 87/1-a maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,