Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2481 K.2019/1937

2-Sanık ...'ın bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık eylemi için TCK'nin 142/2-h,143, 62/1, 53/1-2-3, 53/1-c, 53/3, 63. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, dosya kapsamına ve savunmaya göre, sanık ...’ın olaydan yaklaşık on gün evvel maktule ait bir dükkanı kiralamak isteyen ve haklarındaki davaların tefrikine karar verilen Suriye uyruklu ..., ... ve...’a tercümanlık yaptığı, dükkanı kiralayan bu şahısların maktule 1500 TL kira bedeli verdikleri ancak daha sonra dükkan üzerinde hak iddia eden maktulün bir akrabasının itirazı nedeniyle kira sözleşmesinden vazgeçtikleri, maktulün sanık ...’ın huzurunda 1500 TL’yi sayarak bu şahıslara iade ettiği, ertesi gün bu şahıslarla birlikte yağma amacıyla maktulün evine giden sanık ...’ın maktulü bağla boğmak suretiyle öldürdükten sonra iki adet cep telefonuyla bir adet diz üstü bilgisayarı aldığı olayda,

1) Sanığın yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla maktulü öldürdüğü ve nitelikli öldürme suçuyla nitelikli yağma suçlarından TCK’nin 82/1-h, 149/1-c maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği anlaşıldığı halde, oluşa uygun düşmeyen yanılgılı gerekçelerle kasten öldürme ve nitelikli hırsızlık suçlarından hüküm kurulması,

2) Sanığın adli sicil kaydına göre, Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2010 tarihli ve 2008/797 esas, 2010/927 sayılı, 29.05.2011 tarihinde kesinleşen ilam nedeniyle TCK’nin 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle CMUK’un 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 01/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

01/04/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... yüzüne karşı 04/04/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.