Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2532 K.2019/2127

2- ... hakkında; a) ...'a karşı kasten öldürme suçundan beraat, b) ...'a karşı; TCK'nin 81/1, 35/2, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası, 3- ... hakkında; a) ...'a karşı TCK'nin 37/1, 81/1, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası, b) ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat, 4- ... hakkında; a) ...'a karşı kasten öldürme suçundan beraat, b) ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat, 5-... hakkında; a) ...'a karşı; TCK'nin 37/1, 81/1, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası, b) ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan dolayı açılan kamu davasında her hangi bir karar verilmemiş ise de, mahal mahkemesince her zaman bu konuda hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında maktul ...’ı silahla tehdit, sanık ... hakkında maktul ve mağduru silahla tehdit suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca, itiraz yasa yoluna tabi olduğundan mahallinde değerlendirilmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ...’ın cezaevinden gönderdiği 02.07.2015 ve 22.07.2015 tarihli dilekçeleri ile dosyasının onanmasını istediği anlaşılmakla, bu tarihler itibariyle temyiz isteği bulunmadığından, feragat niteliğinde kabul edilerek sanık ... hakkındaki hüküm katılanlar vekilinin temyiz talebi ile sınırlı olarak incelenmiştir.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından yargılanan sanıklar ... ve ...’in kardeş oldukları ve aynı avukat tarafından savunulması nedeniyle menfaat çatışmasının oluştuğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafiler tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 152. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, katılanlar vekilinin ve sanıklar... ve... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

09/04/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 11/04/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.