Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2593 K.2019/2161

Sanık ... müdafii tarafından kararın duruşma istemli olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye çıkartılmasına karşın belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ....ve ...’in maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

-Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve...'in kardeşleri olan...'nin maktul ... ile evli olduğu ancak aralarında geçimsizlik bulunduğu, bu geçimsizlik nedeniyle yaşanan olayların adli makamlara da yansıdığı, maktul ...'in...'yi kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerinin bulunduğu, ...'nin bu süreçte kadın sığınma evine yerleştiği, kardeşleri olan sanıkların ...'yi sığınma evinden alıp başka bir eve yerleştirdikleri, maktulden kaynaklanan bu haksız tahrik niteliğindeki davranışlar sonucunda, olay günü sanık ...'in bıçakla, sanık ...'nin ise av tüfeği ile maktulü yaralayarak ölümüne neden oldukları olayda, sanıklar ...ve ... hakkında 5237 sayılı TCK.nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

-Sanıklar... ve ... hakkında, 5237 sayılı TCK.nin 62. maddesi uyarınca takdiri indirim hükmü uygulanırken hüküm fıkrasında kanun maddesi gösterilmeyerek CMK.nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 TCK.nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,