Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2671 K.2017/5186

2)Sanık ...'in, ...'i kasten yaralamak suçundan, TCK'nun 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii süresinde temyiz başvurusunda bulunmuş ise de, sanık ...’nin cezaevi idaresinden havaleli 18.09.2015 tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçtiğini ve hükmün onanmasını talep ettiğini bildirmekle, CMK’nun 266. maddesi uyarınca temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık ... müdafiilerinin temyiz istemi ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Sanık ...’in elindeki sopa ile mağdur ...’nin baş bölgesine vurarak mağduru sağ oksipital bölgede fraktür, sağ temporo-parietal bölgede subdural hematom, sol parieto-oksipital bölgede sefal hematom olarak hayati tehlike geçirecek, yüzde sabit iz kalacak şekilde yaraladığı olayda, suçun işleniş şekli, kullanılan aletin niteliğine, mağdurda meydana gelen yaralanmanın TCK'nun 87/1-c-d. maddesi kapsamında olmasına göre,

sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 86/1. maddesi ile yapılan uygulama sırasında neticeye etkili olacak şekilde üst sınırdan bir temel ceza belirlenmesi ve TCK'nun 87/1-c-d. maddelerinin uygulanmaması yerine yazılı şekilde alt sınırdan bir yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’yi kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden;

sanık ... müdafiilerinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;