KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2017/2690 E., 2018/1128 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmek, kasten yaralamak
- Hüküm
- 1)...'nı kasten öldürmek suçundan, 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2)...'ı kasten yaralamak suçundan, 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık müdafiinin, yasal süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin, CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, maktul ...'u kasten öldürme ve mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının ve katılan ...'ın; mağdur ...'a yönelik suçun vasfına, katılan ...'nin; takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafinin; eksik incelemeye, kasten öldürme suçunda suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,
1- Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçuna ilişkin hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2- Sanığın, maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçuna ilişkin hükmün incelenmesinde;
Oluşa ve dosya kapsamına göre, suç tarihinden 2 gün önce meydana gelen olayda maktul tarafından, sanığa ve kardeşine yönelik hakaret ve sanığın kardeşine kafa atma şeklinde gerçekleşen haksız hareketlerden kaynaklı hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen sanık hakkında kasten öldürme suçundan hüküm kurulurken 1/4 ile 3/4 arasında indirim oranı öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca asgari düzeyde haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2017/2690, K. 2018/1128, 13 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama