KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2017/2853 E., 2019/3203 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Öldürülen
- ...
- Suç
- Kasten öldürme
- Hüküm
- Mahkumiyet.
- Temyiz edenler
- Sanık müdafii, katılan vekili, re'sen.
Karar Metni
240 kelime·1 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemedeki; olay yerinde keşif icra edilmesi gerektiğine, cezada haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine, yeterli delil olmadan hüküm kurulduğuna ve sair sebeplere yönelen, katılan vekilinin ise cezada indirim uygulanmaması gerektiğine ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddiyle,
24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki
hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle re’sen de temyize tabi olan, DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18.06.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
18/06/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı... 'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ve ...'un yokluğunda 20/06/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2017/2853, K. 2019/3203, 18 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama