Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2890 K.2018/1377

Kasten öldürme suçundan Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 23/03/2011 tarihli ve 1999/81 esas, 2011/51 sayılı kararı ile müebbet hapis cezasına hükümlü ...’in, bu cezasını ...

Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine ve açık ceza infaz kurumuna ayrılma koşullarını taşımadığının tespitine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 29/09/2016 tarihli ve 2016/3357 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine dair Giresun İnfaz Hakimliğinin 11/05/2017 tarihli ve 2016/707 esas, 2016/709 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına ilişkin Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/185 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-b maddesine göre müebbet hapis cezasına mahkum olup koşullu tahliyesine beş yıl veya daha az süre kalanların Açık Kurumlara ayrılabileceği hükmüne yer verilmiş ise de aynı yönetmeliğin 6/1-a maddesinde belirtildiği üzere toplam cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanların ise onda birini kurumlarda infaz edip iyi halli olan ve koşulllu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanların açık kurumlara ayrılabileceği hükmüne yer verildiği, hükümlünün Ceza İnfaz Kurumunda cezasının infazına 02/06/2016 tarihinde başlandığı,

müebbet hapis cezasına hükümlü olması nedeniyle toplam 36 yıl infazı gerekli hapis cezasının bulunduğu, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-b maddesine göre toplam cezasının onda birini kapalı kurumda infaz etmesinin gerektiği ve bu sürenin henüz dolmadığı cihetle,

itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16/10/2017 gün ve 94660652-105-28-7911-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ...'in, 29/06/1994 tarihinde işlemiş olduğu tasarlayarak kasten öldürme suçundan Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 23/03/2011 tarihli ve 1999/81 esas, 2011/51 sayılı kararı ile TCK'nun 82/1-a, 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, verilen bu kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 06.11.2012 tarihli, 2012/3398 esas, 2012/7897 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, cezanın infazı aşamasında Giresun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 02.09.2016 tarihli müddetnamede koşullu salıverilme tarihinin 25.05.2021, bihakkın tahliye tarihinin 19.05.2051 olarak gösterildiği,

Hükümlünün 26.09.2016 tarihli dilekçe ile açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinde bulunduğu,... Tipi Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 29.09.2016 tarihli ve 2016/3357 sayılı kararı ile talebin reddine karar verildiği, bu kararın hükümlüye 03.10.2016 tarihinde tebliğ edildiği,

Hükümlünün yasal süresi içerisinde bu karara karşı şikayette bulunduğu, Giresun İnfaz Hakimliğinin 11.10.2016 tarihli, 2016/707 esas ve 2016/709 karar sayılı karar ile şikayetin reddine karar verildiği, verilen bu kararın 14.10.2016 tarihinde hükümlüye tebliğ edildiği, hükümlünün 24.10.2016 tarihli dilekçe ile bu karara itiraz ettiği, itiraz mercii olan Giresun Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2016 tarihli ve 2016/1178 değişik iş sayılı kararı ile hükümlünün cezasının onda birini kapalı ceza infaz kurumunda infaz etmediği, 31.12.2018 tarihinden sonra açık ceza infaz kurumuna ayrılabileceği gerekçesiyle reddettiği,

Hükümlünün 27.04.2017 tarihli dilekçe ile Giresun Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek açık ceza infaz kurumuna ayrılması yönünde talepte bulunduğu,

Giresun İnfaz Hakimliğinin 11.05.2017 tarihli, 2016/707 esas, 2016/709 karar sayılı ek kararı ile hükümlünün itiraz mercii tarafından incelenerek kesinleşen kesin hükmü karşı yapmış bulunduğu itirazın reddine karar verildiği, hükümlü ve müdafinin bu karara itiraz ettikleri,

İtiraz mercii olan Giresun 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2017 tarihli ve 2017/185 değişik iş sayılı kararı ile İnfaz Hakimiliğinin 20.05.2017 tarihli, 2016/707 esas ve 2016/709 sayılı ek kararının kaldırılmasına, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-b maddesi uyarınca hükümlünün Kapalı Ceza İnfaz kurumundan Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına karar verildiği,

Bu karara karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün hükümlünün Ceza İnfaz Kurumunda cezasının infazına 02/06/2016 tarihinde başlandığı, müebbet hapis cezasına hükümlü olması nedeniyle toplam 36 yıl infazı gerekli hapis cezasının bulunduğu, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-b maddesine göre toplam cezasının onda birini kapalı kurumda infaz etmesinin gerektiği ve bu sürenin henüz dolmadığı gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulduğu,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin, Kapalı kurumdan açık kuruma ayrılacak hükümlüler başlıklı 6. maddesinde kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmanın şartlarının düzenlendiği, bu maddeye göre;

(1) Hükümlülerden;

a)(Değişik:RG-22/8/2015-29453) Toplam(Değişik ibare:RG-22/2/2017-29987) cezaları on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve yukarı olanlar ise onda birini kurumlarda infaz edip, iyi hâlli olan ve koşullu salıverilme tarihine yedi yıl veya daha az süre kalanlar,

b) Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar,

c) Cezaları yüksek güvenlikli kapalı kurumlar veya diğer kapalı kurumların yüksek güvenlikli bölümlerinde infaz edilenlerden toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda iyi hâlli olarak geçiren ve koşullu salıverilme tarihine üç yıl veya daha az süre kalanlar,

açık kurumlara ayrılabilir.

(2) Açık kurumlara ayrılabilmek için, ayrıca;

a) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 26/09/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142, 148, 149, 188 ve 190 ıncı maddeleri ile 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 403, 404, 491/3-4, 492, 493, 494, 495, 496, 497, 498 ve 499 uncu maddelerinden mahkûm olanların koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az süre kalması,

b) (Değişik:RG-18/8/2016-29805) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 102 ve 103 üncü maddeleri ile eşe karşı işlenen 82/1-d, 86/3-a ve 96/2-b maddeleri ve 1/3/1926 tarihli ve mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 414, 416/1, 418/1 maddeleri ile eşe karşı işlenen 449/1, 456 ve 457/1 maddelerinden mahkûm olanlar ile adli suçlardan hükümlü olup yabancı uyrukluların koşullu salıverilme tarihine üç yıldan az süre kalması,

c) 29/7/2003 tarihli ve 4959 sayılı Topluma Kazandırma Kanunu, 30/7/1999 tarihli ve mülga 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanununun 14 üncü maddesi ve 5237 sayılı Kanunun 221 inci maddesinden yararlananların koşullu salıverilme tarihine iki yıldan az süre kalması,

ç) Terör ve örgütlü suçlardan hükümlü olup, mensup oldukları örgütten ayrıldıkları idare ve gözlem kurulu kararıyla tespit edilenlerin koşullu salıverilme tarihine bir yıldan az süre kalması,

şartı aranır.

(3) Birden fazla cezanın toplanarak infazı hâlinde, açık kuruma ayrılmada esas alınacak suç, koşullu salıverilme tarihine en az sürenin arandığı suçtur.

(4) Açık kuruma ayrılma süresini dolduranlar hakkında altı aylık deneme süresinin tamamlanması beklenmeden açık kuruma ayrılma kararı alınabilir.

şeklindeki yasal düzenleme değerlendirildiğinde Müebbet hapis cezasına mahkûm olup, koşullu salıverilme tarihine beş yıl veya daha az süre kalanlar diğer koşullarında gerçekleşmesi durumunda kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmaya hak kazanırlar;

Somut olayda tasarlayarak kasten öldürme suçundan müebbet hapis cezasına hükümlü ...'in, Giresun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 02.09.2016 tarihli müddetnameye göre koşullu salıverilme tarihinin 25.05.2021 olarak belirlendiği ve talep tarihi itibariyle hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6 maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca koşullu salıverilme tarihine beş yıldan az bir süre kaldığından kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına dair itiraz merci tarafından verilen kararda isabetsizlik bulunmadığı,

6. maddenin 1. fıkrasının a bendinin somut olayda uygulanmasının mümkün olmadığı, bu bend hükmünün süreli hapis cezalarının infazı ile ilgili bir düzenleme olduğu değerlendirilmekle.