Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/2914 K.2018/3650

Sanık ... müdafiinin 23.10.2015 günü gerçekleşen temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 04.09.2018 ve 29.06.2018 tarihli dilekçeler ile cezanın onanmasını istediği, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı Kararı uyarınca, cezanın onanması isteğinin, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, buna bağlı olarak temyiz incelemesi katılanlar vekilinin temyiz istemleri ile sınırlı olarak yapılmıştır .

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin suç vasfına, haksız tahrik olmadığına, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;