Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/3093 K.2017/4410

6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2-4, 53, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 1200.00 TL Adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2015 gün ve 2014/730 esas, 2015/100 sayılı Kararının incelenmesi sırasında, sanık ... hakkında katılan ...'a karşı işlendiği iddia olunan adam öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri sonucu yapılan incelemede, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün onanmasına, adam öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün ise sanığın cezai ehliyetinin araştırılması gereği nedeniyle bozulmasına karar verildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/11/2017 gün ve 2017/47036 sayılı yazısı ile sanığın cezai ehliyetinin araştırılması gereğinin yalnızca adam öldürmeye teşebbüs suçuna münhasır tutulamayacağı gerekçesiyle düzeltme talebinde bulunulduğu anlaşılmakla 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ve gerekçeleri yerinde görülmekle, talebin kabulüne, Dairemizin 16/05/2017 tarih, 2016/3634 esas, 2017/1734 karar sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

2) Sanık ...'in, katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçu ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının katılan vekili, sanık ve sanık müdafiinin temyiz talepleri doğrultusunda yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçu ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin suç vasfının hatalı tayin edildiğine, olayda tasarlama bulunduğuna, öldürme kastının açık olduğuna; sanık ve sanık müdafiinin delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın pişmanlığının ve samimi ikrarının lehte değerlendirilmesi gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim yapılması gerektiğine, verilen cezanın fazla olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın savunmasına göre, 8 yıldır görmediğini beyan ettiği kızı Gürcan'ı, suç tarihinden geriye doğru 8 yıl önce 2006 yılında gördüğünden, Gürcan'ın 25 yaşlarında olduğu düşünelecek olduğunda, 8 yıl sonra 33 yaşında gördüğünde kızını tanıyamamasının yada bir başkasına benzetmesinin, hayatın doğal akışına pek uygun olamayacağı ve bu hususun sanığın akli melekeleri ile ilgili olarak şüpheyi davet ettiği gözetilerek, ayrıca sanığın savunmalarında psikolojisinin bozuk olduğunu iddia etmesi üzerine, sanığın Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine sevkedilerek alınacak rapor sonucuna göre bu suçlara karşı ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

TCK'nun 53. maddesi ile yapılan uygulamada, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürülüğe giren kısmi iptal kararı doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,