Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/3111 K.2018/1453

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin; suçun tasarlanarak işlendiğine, sanık müdafiinin; haksız tahrike, takdiri indirim uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, sayın Üyeler ... ve ...'ın, suçun tasarlanarak işlendiğine yönelen karşı oyları ve oyçokluğu ile 27/03/2018 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında, Zile Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda, TCK’nun 81/1. maddesi uygulanarak sanığın müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine Dairemizin sayın çoğunluğu hükmün onanmasına karar vermiştir. Dairemizin sayın çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık sanığın öldürme suçunu tasarlayarak işleyip işlemediği noktasında toplanmaktadır.

Sanık, maktulün iş yerinde sigortalı olarak çalışan bir işçidir. Sanığın aldığı bir cep telefonu borcundan dolayı sanığın maaşının ¼’üne haciz gelmiştir. Bu haciz ihbarnamesinin tebliği üzerine maktul sanığa, daha önce aldığı bir makinenin borcunu ödeyemeyeceği düşüncesiyle, makineyi getirmesini söylemiş, sanıkta bunu kabul ederek makineyi getireceğim demiştir. Sanık makinenin kendisinden istenmesine içerleyerek öldürme suçunu işlemeyi kararlaştırmıştır.

Maktulün sürekli olarak geceleri iş yerine kontrol için geldiğini bilen sanık, önce aracıyla bir kaç kez iş yerinin önünden kontrol amaçlı geçmiş, daha sonra maktulün iş yerinin önü boş olduğu halde kendisinin orada olduğunu anlamamaları için aracını başka bir iş yerinin önüne ve çalıştığı işyerinin sokağından görünmeyecek şekilde 45 metre uzağa ve maktulün iş yerinin çaprazına park etmiştir.

Saat: 22.21’de kendisinde bulunan anahtarla maktule ait iş yerinin kapısını açmış, işyerinin ışıklarını söndürüp maktulün gelmesini beklemeye başlamıştır. Maktul işyerine saat: 23.43’te gelerek işyerinin ışıklarını 23.43:10’da yakmıştır. 23.43:24’te ise sanıkla maktul boğuşur vaziyette işyerinden çıkmışlardır. İşyerinin içinde bulunan kamera kayıtlarına göre, sanık ilk olarak maktulün arkasından yaklaşarak maktule bıçakla vurmuştur.

Maktulle sanık arasında hiç bir tartışma geçmeden sanık hemen harekete geçmiştir. Sanık maktule dışarıda da vurmaya devam etmiş, 6 adedi müstakilen öldürücü olmak üzere 23 bıçak darbesi vurmuştur. Hatta çok sayıda bıçak darbesi vurulmasına rağmen maktulün hala yaşadığını gören sanık uzaklaştığı olay yerine tekrar gelerek onu bıçaklamaya devam etmiştir.

Sanık başka bir işyerinin önüne aracını park ettiğinde, neden oraya park ettiğini soran işyeri sahibine boru kesmeye geldiğini söylemiştir.

Sanığın maktulü öldürmeyi kararlaştırmasından sonra, maktulün işyerine geleceğini bilmesinden faydalanarak, ondan önce işyerine gelip ışıkları söndürerek saklanması, saat: 22.21’den olayın gerçekleştiği saat olan 22.43’e kadar 1 saat 22 dakika suç aleti bıçakla beklemesi, planladığı gibi maktulü mukavemet edemeyecek şekilde ilk olarak arkasından saldırarak bıçaklaması, çok sayıda bıçak vurmasına rağmen ölmediğini anlayınca tekrardan gelip neticeden emin olmak için maktulü bıçaklaması,

kendisinin iş yerine geldiğinin fark edilmemesi için normal olarak park ettiği yerden farklı bir yere aracını park etmesi gözetildiğinde, sanığın öldürmeyi kesin olarak istediği, sonucu şansa bırakmadığı, eylemine azim ve kararlılıkla devam ettiği gözetildiğinde eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiği kabul edilmelidir. Tasarlamanın varlığını kabul için failin iç dünyasını ilgilendiren durumlar hukuk sisteminin konusu olamaz.

Failin dış dünyaya yansıyan davranış ve eylemlerine baktığımızda öldürme suçunun tasarlanarak işlendiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda izah edilen nedenlerle, sanığın öldürme suçunu tasarlayarak işlediğini düşündüğümüzden Dairemizin sayın çoğunluğunun eylemin niteliksiz kasten öldürme olduğuna dair görüşüne katılmıyoruz.