Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/3126 K.2018/154

TCK.nun 81/1, 35/1-2, 29/1, 62/1, 53/1-3, 63, 54. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraat, ... hakkında; TCK.nun 86/1, 3-e, 29/1, 62/1, 53/1-3, 58/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası, 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62/1, 52/2-4, 53/1-3, 58/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 2.000 TL adli para cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... ve müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 29/03/2016 tarihli dilekçesi ile dosyasının onanmasını istediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/02/2008 gün ve 2008/1-9/15 sayılı Kararı uyarınca, cezanın onanması isteği temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık ... ve müdafiinin temyiz talebinin,

Sanık ...’ın katılan sıfatıyla, sanık ... yönünden 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü, temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, sanık ... ve müdafiinin bu hükümlere yönelik temyiz talebinin, CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...’ın mağdur ...’e karşı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına

S/2

uygun şekilde suçların niteliği tayin edilmiş, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden takdire kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama suçları yönünden takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde kasten öldürmeye teşebbüs ve kasten yaralama suçları yönünden düzeltme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... hakkında TCK'nun 25.ve 27. maddelerinin uygulanmadığına, temel cezanın yukarı hadden hükmedilmediğine, sanık ... hakkında haksız tahrik indirimi yapılmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanık ... hakkında mağdur ...’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında ise mağdur ...’e karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;

Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümler fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 6136 Yasaya aykırılık suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

A-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca tayin edilebilecek adli para cezasının üst sınırının 100 gün olduğu gözetilmeden yazılı şekilde fazla adli para cezaları tayin edilmesi,

B-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde; "Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı

S/3

bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" karar verilmesi,