Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/3190 K.2017/5223

b) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52/2, 53, 58/6-7 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1500.00.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından mahkumiyetlerine dair İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.12.2014 gün, 2014/128-414 sayılı hükümlerin sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 30.11.2016 gün, 2016/2864-4129 sayılı ilamı ile düzelterek onanmasına karar verildiği, Dairemiz kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2017 gün ve 2017/57739 itiraz sayılı yazısı ile "Sanık ...'un tekerrüre esas alınan bu mahkumiyetinin.

Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.9.2008 gün ve 2005/201 esas, 2008/367 sayılı kararı ile (15 ay hapis cezası) olduğu, verilen kararın temyiz edilmeden 03.12.2008 tarihinde de kesinleştirildiği ve kesinleştirme şerhi ile birlikte infaza verildiği, ancak infaz aşamasında iken (usuli tebligatlar bulunmaması ve buna bağlı eski hale getirme talebine müsteniden) sanık müdafiinin temyiz dilekçesi üzerine,

yerel mahkemece 01.06.2009 tarihinde ilamın infazı durdurularak dosyanın Yargıtay'a gönderildiği ve Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 06.09.2012 gün ve 2012/9168 esas, 2012/14129 karar sayılı ilamı ile de, davanın 765 sayılı TCK.nun 102/4- 104/2. maddeleri uyarınca (Zamanaşımı nedeniyle

Düşürülmesine) karar verildiği anlaşılmıştır. Ancak.

İş bu (Düşme) kararı, Kartal (İstanbul Anadolu) 2. Ağır Ceza Mahkemesince ilamat masasına sehven bildirilmediği ve bu suretle sanığın Adli Sicil kaydında (15 ay hapis cezası mahkumiyeti olarak) göründüğü için, gerek İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin sanık ... hakkındaki 17.12.2014 gün ve 2014/128-414 sayılı kararının ve gerekse Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.11.2016 gün ve 2016/2864-4129 sayılı onama ilamının ittihaz olunduğu tarihlerde, TCK.nun 58. maddesine göre (Tekerrüre esas Mahkumiyet) olarak hükme bağlandığı ve kesinleşmiş olduğu görülmektedir.

Sanık müdafiinin, bu gelişmelere ve sürece dayanarak İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesine (TCK.nun 58. maddenin uygulanamaması) gerekliliğine istinaden yaptığı 8.5.2017 tarihli müracaatı üzerine, yerel Mahkemece 24.02.2017 tarihinde Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünden, sözkonusu (Yargıtay 11. Ceza Dairesinin) mezkur ilamından dolayı sanık ...'un Adli Sicil kaydının düzeltilmesinin talep edildiği ve sonuç olarak bu itibarlada sanık ... hakkında, TCK.nun 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan (Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2008 gün ve 2005/201 esas, 2008/367 sayılı kararında yer alan (VUK.nun 359/b-1,

765 sayılı TCK.nun 59. maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası) uygulanmasının mümkün olmadığı, TCK.nun 58. maddesi uygulaması da Yargıtay denetiminden geçerek (Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.11.2016 gün ve 2016/2864-4129 sayılı ilamıyla) kesinleştiği nedenle, (Kanun Yararına Bozma) kanun yoluna tevessül edilmesinin dahi mümkün olmadığının (Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.09.2017 tarihli) yazısından ayrıca anlaşıldığı ve böylelikle bu hususun, CMK.nun 308. maddesi uyarınca (itiraz) kanunyolu suretiyle hallinin uygun olacağı sonuç ve vicdani kanaatine varılmıştır.

Ayrıca; hükümlü ...'un 15.12.1998 tarihinde işlemiş olduğu (Yağma) suçundan dolayı Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2002 tarihinde kesinleşen 1999/110 esas, 2001/52 karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK.nun 497/1, 62, maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu karar nedeni ile Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2003 tarih ve 2003/49 Müt. sayılı kararı ile 4616 sayılı Kanun hükümleri uyarınca 07.11.2002 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliyesine karar verildiği, bihakkın tahliye tarihinin de 26.11.2014 olduğu,

sonrasında 5237 sayılı TCK. hükümleri uyarınca uyarlama yapılması istenmekle, bu defa mahkemece 2011/80-206 esas ve karar sayılı ilam ile 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-c-h, 62. maddeleri uyarınca (10 yıl 10 ay hapis cezası) ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyizde olması nedeniyle uyarlama kararının ise henüz kesinleşmediğinin dahi, mahkemece gönderilen karar örneklerinin incelenmesinden anlaşıldığı, bu itibarla (kapatılan Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin) İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin uyarlama öncesi

07.11.2002 kesinleştirme tarihli, 1999/110 esas, 2001/52 karr sayılı ilamının TCK.nun 58. maddesi çerçevesinde değerlendirmesinin dahi Yüksek Mahkemece yapılması hususu takdirlerinize itirazen arzedilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle İTİRAZIN KABULÜ ile, Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.11.2016 gün ve 2016/2864-4129 sayılı, sanık ... hakkında hem (kasten yaralamak) ve hemde (6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek) suçlarından oluşan mahkumiyet hükümlerinde yer alan (sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasının dayandırıldığı tekerrüre esas alınan), (Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin mezkur hükmü yönünden onanması yönündeki kararının kaldırılması ve bu suretle İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2014 gün ve 2014/128-414 sayılı kararında yer alan,

(Sanık ... hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına esas alınan (Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.9.2008 gün ve 2005/201- 2008/367 sayılı kararının) hükümden çıkarılarak, bunun yerine (İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin) (Kapatılan Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahekemisinin) 07.11.2002 kesinleşme tarihli 1999/110 esas, 2001/52 karar sayılı ilamına istinaden TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına dair (Düzeltilerek Onama) kararı verilmesi" gerekçesi ile itirazda bulunulduğu;

05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Kanunun 99. maddesiyle, 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderilmiş olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçesi yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce sanık ... hakkında; mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarına ilişkin verilen Dairemizin 30.11.2016 gün, 2016/2864-4129 sayılı DÜZELTEREK ONAMA kararının KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

1-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafilerinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile yapılan uygulama yapılamayacağı gözetilmeksizin karar verilmesi,

B-) Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2008 gün ve 2005/201- 2008/367 sayılı kararının TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına esas alınması,

Kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;

Hüküm fıkralarındaki TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerinin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, TCK.nun 58. maddesinin uygulandığı bölümlere ise "İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinin (Kapatılan Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin) 07.11.2002 kesinleşme tarihli 1999/110 esas,