Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/3390 K.2017/5195

a-...'ı silahla kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/1-3-e, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası,

b-...'ı silahla kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2-3-e, 29, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası,

2-Katılan sanık ... hakkında; a-...'ı silahla kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2-3-e, 29, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası,

b-...'ı silahla kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2-3-e, 29, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası,

3-Katılan sanık ... hakkında; a-...'ı silahla kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2-3-e, 29, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası,

b-...'ı silahla kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2-3-e, 29, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası,

4-Katılan sanık ... hakkında; a-...'ı silahla kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2-3-e, 29, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda; kasten yaralama suçlarından mahkumiyetlerine dair Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.03.2013 gün ve 2012/193 esas, 2013/90 karar sayılı hükümler ile ilgili Dairemizin 16.04.2015 gün ve 2014/2008 esas, 2015/2397 karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2017 gün ve KD- 2017/61166 sayılı yazısı mahkum olan sanıklardan vekalet ücretinin ne şekilde tahsil edileceğinin yerel mahkeme kararında belirsiz kaldığından bahisle itirazda bulunulduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün, 2012/726-532 sayılı Kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin,

6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden itirazın kabulüne, Dairemizin 16.04.2015 gün ve 2014/2008 esas, 2015/2397 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra aşağıdaki şekilde yeniden karar ihdasına karar verildi.

1- Sanık ... müdafiinin bir haftalık yasal süre içinde verdiği temyiz dilekçesinde hükümleri sadece bu sıfatla temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süreden sonra katılan sıfatıyla yaptığı temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2- Mağdur ...'in sanıklardan Mehmet'in kızına yönelik cinsel saldırı iddiasına ilişkin yargılama dosyasının akıbeti araştırılmadan ve bu hususun sanıklar Mehmet Ali ve Hamdi yönünden haksız tahrik teşkil etmediği, mağdur sanık ...'in haksız tahrik teşkil eden eyleminin bulunmadığı gözetilmeden sanıklar Mehmet, Mehmet Ali ve Hamdi hakkında TCK'nun 29. Maddesinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ... ve Hamdi'yi, sanıklar ..., ... ve ...'ın mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, eleştiri sebebi saklı kalmak üzere cezaları azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanıklar ve sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

mahkumiyetine karar verilen sanıklar Hamdi, Mehmet Ali ve Mehmet'ten tahsiline karar verilen vekalet ücretinin ne şekilde tahsil edilip katılanlara ne şekilde verileceğine ilişkin hükümde tereddüt bulunduğu ve yasaya aykırı olduğu ancak bu aykırılığın yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşılmakla; hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin, vekalet ücretine ilişkin 11. paragrafının, hükümden çıkartılarak, yerine.