Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/3651 K.2018/949

beraat, ... hakkında; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62/1, 52/2, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1500 TL adli para cezası, TCK'nun 81/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... müdafiinin süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, maktul ...'e yönelik kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, elde edilen delillerin sanıklar... ve ... hakkında maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış,

üzerlerine atılı bu suçlar yönünden sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararları verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ..müdafiinin eksik incelemeye, suç niteliğine, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden kurulan hükmün seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, sanıklar ... ve... hakkında mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine,

sanık ... hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234. ve 239. maddeleri uyarınca,

sanık ... ile hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şüpheli ... için soruşturma aşamasında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan yargılama gideri olarak tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine ve yargılama giderlerinin yer aldığı hükmün "D" bendinin 3. paragrafının hükümden çıkartılmasına,