Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/3736 K.2018/1485

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan "sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re’sen duruşma yoluyla yapar" ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile "uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir" şeklinde değiştirildiğinden, sanık ...'un duruşmalı inceleme isteminde incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

15.11.2016 tarihli dilekçeyle katılma talebinde bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının katılması konusunda bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.11.2006 gün ve 2006/2-249-247, 15.07.2008 gün ve 2008/9-95-195, 19.10.2010 gün ve 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan, 5271 sayılı CMK'nun 237/2.

Maddesi ...uyarınca, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının, sanık ...'ın maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan doğrudan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye ilişen, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık hakkında hükme esas teşkil eden kısa kararda TCK.nun 81. maddesi ile müebbet hapis cezasına hükmedildikten sonra TCK.nun 62. maddesiyle doğrudan 25 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle 25 yıl hapis cezası hükmedilmesi ve gerekçeli kararda takdiri indirim yapılan hüküm fıkrasında TCK.nun 62. maddesinin gösterilmemesi yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, kısa karardaki "1/6 oranında" ibaresinin çıkarılmasına,