Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2017/52 K.2017/521

Sanık ... hakkında; maktul ...'i kasten öldürme suçundan yapılan yargılama sonunda; beraatine dair İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/07/2011 gün ve 2009/324 esas, 2011/192 karar sayılı hükmün, katılanlar vekilinin temyizi üzerine,

Dairemizin 26/03/2012 gün ve 2012/36 esas, 2012/2177 sayılı kararı ile "suçun işlenmesinde çıkarı bulunan, telefonla sanık...’ı olay yerine çağıran, sanık...’ı maktulün giriş kartıyla x-ray cihazından geçirmeksizin binaya sokan ve olay sonrasında maktulün olayı haber vermesini engellemek amacıyla maktulün cep telefonunu da alarak sanık...’la birlikte olay yerinden uzaklaşan sanık ...’un, sanık...’la fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek,

eylem üzerinde ortak hakimiyet kurduğu anlaşılmakla, kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerekirken, dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle beraatına karar verilmesi" gerekçesiyle hükmün bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesi ve aynı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede,